Siarczan glinu do oczyszczania ścieków

Nasze atuty

Produkcja siarczanu glinu

Jest to ciągły proces wytwarzania siarczanu glinu w wyniku reakcji kwasu siarkowego ze stałym zawierającym tlenek glinu w wodnej zawiesinie. Reakcję przeprowadza się przez połączenie w strefie reakcji wody, kwasu siarkowego i substancji stałej zawierającej tlenek glinu. Chociaż można je dodawać niezależnie do strefy reakcji, korzystne jest stosowanie sekwencji mieszania, która umożliwia łatwą kontrolę i najbardziej efektywną równowagę termiczną procesu. Korzystnie substancję stałą zawierającą tlenek glinu zawiesza się w wodzie z wytworzeniem zawiesiny, którą wprowadza się do strefy mieszania, gdzie kontaktuje się ją z kwasem siarkowym. Substancję stałą zawierającą tlenek glinu i kwas siarkowy miesza się w zasadniczo stechiometrycznych proporcjach, np. od 80-120 procent teoretycznych ilości reakcji. Ilość użytej wody jest wystarczająca do zapewnienia stężenia kwasu siarkowego w strefie reakcji od 30 do około 60 procent wagowych. Kwas siarkowy ma wystarczające stężenie, aby uzyskać pożądane egzotermiczne ciepło rozpuszczania do wstępnego ogrzewania reagentów i wprowadza się go do wnętrza strumienia zawiesiny tlenku glinu za pomocą współosiowej dyszy wprowadzającej. Zmieszane strumienie przepuszcza się następnie przez strefę mieszania, gdzie są dokładnie mieszane przez przepływ spiralny z wielokrotnymi i powtarzającymi się zmianami kierunku obrotu przepływu śrubowego. Reagenty podgrzewa się wstępnie do temperatury początkowej reakcji, co najmniej około 150 stopni F, za pomocą egzotermicznego ciepła rozpuszczania strumieni reagentów zawiesinowych kwasu siarkowego i/lub tlenku glinu oraz dodatkowego ogrzewania, które może być konieczne. Mieszaninę reakcyjną w początkowej temperaturze reakcji przepuszcza się następnie do strefy reakcyjnej o ciągłym przepływie, w której utrzymuje się temperaturę od 225 do 260 stopni F poprzez chłodzenie z pośrednią wymianą ciepła. Ciśnienie w strefie reakcji utrzymuje się na poziomie wystarczającym nad ciśnieniem atmosferycznym reagentów, aby umożliwić osiągnięcie wyżej wymienionej temperatury. Reagenty przepuszcza się przez strefę reakcji z szybkością wystarczającą do zapewnienia czasu przebywania w niej od 5 do około 45 minut, wystarczającego do osiągnięcia od 78 do około 100 procent zakończenia reakcji. Surowy produkt reakcji usuwa się ze strefy reakcji, rozcieńcza, chłodzi i poddaje separacji gęstościowej w celu odzyskania nieprzereagowanego tlenku glinu i gęstszych, obojętnych substancji stałych. Nieprzereagowany tlenek glinu można poddać recyklingowi. Wydzielony produkt reakcji rozcieńcza się w celu wytworzenia wodnego roztworu siarczanu glinu o pożądanym stężeniu.